Boeken

van Désirée

Het nieuwe boek Wespennest is er en dan?

‘Wespennest is er eindelijk.’ ‘Wat? Zit er een wespennest in huis? Moet ik de ongediertebestrijding bellen?’ ‘Nee dat hoeft niet. Wespennest is een streekroman van 336 bladzijden.’ ‘Het aantal pagina’s zegt me niks.’ ‘Mij ook niet, maar mensen willen toch graag weten wat ze kunnen verwachten? De een wil een dun boek, de ander een dikke.’ ‘Wat kan ik nog meer verwachten dan?’ ‘Lees maar verder. Hieronder staat het.’

Wespennest

Wespennest is een spin-off van mijn tweede roman die toen verkrijgbaar was. Bepaalde personages die daarin voorkwamen, komen in Wespennest ook voor. De omgeving in het verhaal is ook hetzelfde. Vandaar dat je spreekt van een spin-off. Het manuscript van Wespennest had ik jaren geleden al gemaakt en moest enkel nog wat bijgeschaafd. De titel was toen voorlopig Mailen met moeder. Vaak heb je als je begint aan een verhaal de titel al in je hoofd, tenminste zo gaat dat bij mij. Vaak volgt er daarna een hele andere titel. Ook een boekomslag verandert in gedachten, waar ik eerst een glamoureuze dame zag werd daarna een lente-achtige setting met een grasveld en een closeup van iemand. Ik maak dan altijd een paar voorbeelden van omslagen, die ik naast elkaar zet, kijk en vergelijk, slaap er een nachtje over en pas nadat ik anderen heb laat kiezen neem ik een besluit. Eigenlijk is dit het leukste gedeelte want dan begint het vorm te krijgen, het boek komt er al gauw aan. De eerste keer dat je het boek in huis krijgt en uit de doos pakt is natuurlijk leuk. En dan begint het pas. Grote onzekerheid steekt de kop op. Onzekerheid of het zo eigenlijk wel goed is. Je kijkt dan nog steeds alles na, of er echt niets vergeten is. Het boek laat je niet meteen los. Pas als er iemand is die de moeite heeft willen nemen om het te lezen en dan ook nog een positieve recensie plaatst, kun je opgelucht ademhalen: De kop is eraf.

Fictief

Wespennest is fictie, dat wil zeggen dat het verhaal fictief is en dat herkenning van bepaalde dingen op toeval kan berusten. Wespennest is niet echt een hele luchtige chicklit te noemen, aangezien bepaalde dramatische aangelegenheden de boventoon voeren. Toch zit er ook een klein beetje humor in. Het verleden wisselt af met het heden, dat wil zeggen dat het verhaal in de tegenwoordige tijd is en als het hoofdpersonage een flashback heeft in het verleden. Als je verder leest in deze roman dan merk je dat het personage meer in het heden gaat leven.

Fragment

‘Ik blijf hier een paar dagen logeren, Miep. Trek je maar niks van me aan en doe maar net alsof ik er niet ben.’ Doodgemoedereerd veegt ze haar sluike grijze haarlok naar achteren en neemt een slok van haar Senseo Lungo. Miep? ‘Eh… ik moet wel werken, hoor. Dat wist je wel,’ begin ik dapper, ‘en... ‘ Haar ogen beginnen een beetje bozig te fonkelen, alsof ik iets verkeerds heb gezegd. ‘Ja, ik weet het. Ik hoor te helpen. Het komt wel goed, hoor.’ Snel herstel ik mijn zin. Het moet toch wel lukken om een paar dagen net te doen alsof zij er niet is? Er waren toch ook weleens gezellige momenten tussen ons? Misschien dat ze dit keer wel weer in zo’n bui komt. Ik ben toch drie dagen bij Kim.

Nieuwsgierig geworden? Wespennest is verkrijgbaar bij bekende online boekhandels en via hier.

ISBN 978-94-6345-780-4

€ 19,95

Désirée X

Deel deze blog met jouw netwerk